Dankzij een handig hulpmiddel dat ik ontdekte, Bikemap, kan ik een globale route plannen. Met de + / – knoppen kun je in- en uitzoomen op de kaart. Als je met de muis in het kader met het hoogteprofiel beweegt, zie je hoe hoog een bepaalde plek op de route is en hoeveel km je klimt of daalt. De route ziet er zo uit: de reis begint met een verblijf van vier dagen in Lissabon. Na een oversteek met de veerpont begint het eigenlijke fietsen in Montijo. In dertien dagen hoop ik San Lorenzo El Escorial te bereiken. Het laatste stukje naar Madrid gaat met de trein. In Madrid blijf ik nog vier dagen voor ik met KLM terugvlieg naar Amsterdam
Wil je via e-mail op de hoogte blijven zodra een nieuw bericht is geplaatst, abonneer je dan door op onderstaande link te klikken. Om berichten te ontvangen hoef je je slechts een keer aan te melden:
Abonneer me op deze site via Email
Op mijn laatste avond woon ik in Casapatas een flamenco-avond bij. Mijn verwachtingen zijn hooggespannen, want na de gruppo Amistad ben ik het nodige gewend. De avond begint met het avondeten. Sopa Castillana vooraf en twee spiesjes met gegrild varkensvlees met salade als hoofdgerecht. Het eten doet qua kwaliteit niet onder voor Sanabresa, maar is wel wat duurder. Vul het aan met een fles witte wijn van het huis en water. Toe joghurt met suiker rn cafè solo. De wijn gaat mee als de voorstelling begint. Eén danseres, een danser en een begeleidingsgroep met ondermeef twee zangers. Het gezelschap performt authentiek met veel energie en plezier. En dat weet het publiek zeer te waarderen. Na een wervelende voorstelling keer ik even na twaalven terub naar het hostal voor mijn laatste nacht in Madrid.
Vannacht was het weer feest in mijn straat. Dit naar aanleiding van een processie in Toledo.Vandaag is het een feestdag in Madrid. De pasteleria is open en ik ontbijt met cafè con leche en een medialuna. De heerlijke chocoladetaart laat ik maar staan; -)
Dan op naar Museo Thyssen-Bornemisza. Veel werk van Hollandse en Vlaamse meesters. USA: Tom’s River, John F. Peto (1905), lijst is onderdeel van het schilderij. Millicent, duchess of York, John Sargent (very regal). De “Martha McKeen”, Hopper. Jongkind, Molen bij Delft (fotografisch).
Na de lunch in het museum een lange wandeling gemaakt: parque del retiro, alcala, castellana, recoletos, gran via, kon. paleis, embajadores, atocha. Vanavond flamenco, maar dat verslag volgt morgen.
Madrid lijkt een 7×24uurs bedrijf. Om half drie vannacht word ik gewekt door de reiningsdienst die met een vuilniswagen het huisvuil komt ophalen. Om kwart over zes is het opnieuw raak. Dan komt dezelfde dienst onze straat schoonspuiten. Voldoende excuus om bij El Corte Ingles oordopjes te gaan halen. Al met al reden om me al vroeg bij de ingang van het Prado te melden. Ik koop een combikaartjr dat ook toegang geeft tot het Centro de Arte Reina Sofia waar het beroemde schilderij Geurnica van Picasso hangt en tot het Museo Thijssen-Bornemisza (dat ook in Lissabon vertegenwoordigd is). Over de enorme rijkdom van het Prado raak je natuurlijk nooit uitgepraat. Een paar zaken die op mij indruk maakten waren de Pinturas Negras van Goya over de herovering van Madrid. Maar ook Las Meninas van Velasquez en het overzicht van de totstandkoming van de ets door Richard Hamilton naar het voorbeeld van Picasso over het zelfde tafereel. Leuk detail is dat in de versie van Hamilton, de blazoen van Velasquez door hamer&sikkel, in plaats van het ridderkruis. Ook heel bijzonder knap en rijk de serie wandtapijten geweven door Willem de Pannemaker die verhalen van de liefdesgeschiedenis van Mercurius en Herse. Na de lunch (sopa castillana en insalade de la casa) naar el corte ingles en met succes. Met veel moeite mijn fiets op het minuscule balkon gepakeerd zodat vannacht de deuren dicht kunnen. Voor donderdagavond, mijn laatste in Madrid, een plek besproken bij een, hopelijk authentieke, flamencovoorstelling. Op weg naar het internetcafé is op Atocha een vreedzame demonstratie tegen de bezuinigingen en de privatisering van de gezondheidszorg aan de gang. Morgen Picasso’s Geurnica.
